تب دنگی: علائم، درمان و راه‌های پیشگیری از نیش پشه آدس

به گزارش غروب شهر، تب دنگی یک بیماری ویروسی است که تنها از طریق نیش پشه آدس آلوده یا انتقال خون و فرا‌ورده‌های خونی از بیمار به افراد دیگر منتقل می‌شود. این بیماری در سال‌های اخیر در ایران نیز مشاهده شده و با انجام اقدامات پیشگیرانه می‌توان تا حد زیادی از انتقال آن جلوگیری کرد.

علائم تب دنگی

در اکثر افراد بیماری بدون مشکل خاصی بهبود می‌یابد، اما در گروه کمی از بیماران امکان وخامت حال و حتی مرگ وجود دارد. علائم خفیف معمولا ۴ تا ۶ روز پس از عفونت آغاز شده و تا ۱۰ روز ادامه می‌یابد که شامل موارد زیر است

تب شدید، سر درد، درد پشت چشم، درد شدید مفصل و عضله، خستگی، حالت تهوع و استفراغ.

این علائم معمولا پس از یک هفته از بین می‌روند و به ندرت عوارض جدی یا کشنده‌ای در پی دارند. با این حال، مشکلات جدی‌تری نیز می‌توانند تشکیل شوند که شامل

خون‌ریزی از دهان، لثه یا بینی، صدمه به سیستم لنفاوی و رگ‌های خونی، خون‌ریزی داخلی که می‌تواند به استفراغ خونی و مدفوع قیری منجر شود، افت پلاکت خون، استفراغ مکرر، لکه‌های خونی کوچک در زیر پوست، نبض ضعیف، پوست پریده و تعریق سرد.

درمان تب دنگی

درمان این بیماری شامل مصرف مایعات، استراحت کافی و درمان‌های علائمی می‌باشد. در صورت ابتلاء باید به یاد داشته باشید که برای تسکین درد و تب تنها از استامینوفن استفاده کنید. از دارو‌های آسپرین، ژلوفن، دیکلوفناک و موارد مشابه به دلیل خطر آغاز خون‌ریزی در فرد نمی‌توان استفاده نمود.

راه‌های پیشگیری از تب دنگی

بهترین راه پیشگیری از بیماری تب دنگی، جلوگیری از نیش پشه‌های آلوده است. به ویژه اگر در مناطق گرمسیری یا نواحی دارای هشدار زندگی می‌کنید یا به آنجا سفر کرده‌ید، برای محافظت از خود اقدامات زیر را انجام دهید

از محصولات دافع پشه استفاده کنید.

در زمان حضور در فضای باز از پیراهن‌های آستین بلند و شلوار‌های بلند که در جوراب‌ها فرو رفته‌اند، استفاده کنید.

از توری پشه‌گیر برای درب‌ها و پنجره‌ها استفاده کنید.

برای کاهش جمعیت پشه‌ها، باید مکان‌هایی که در آن‌ها پشه‌ها تکثیر می‌شوند را از بین ببرید، مانند قوطی یا گلدان‌هایی که آب را جمع می‌کنند.

تلاش کنید به مناطقی که احتمال نیش بالا است مانند مرداب‌ها و محیط‌های با آب راکد نروید.

در پایان به یاد داشته باشید که اگر پشه‌ای فرد مبتلا را بنیشد، آن پشه تا آخر عمر ناقل بیماری بوده و با گزیدن سایر افراد می‌تواند عفونت را به دیگر اعضای خانواده نیز منتقل کند. بنابراین اگر شخصی در خانه شما به تب دنگی مبتلا است، نسبت به از بین بردن پشه‌های محیط و جلوگیری از ورود آن‌ها به منزل اقدام کنید.