تیم پژوهشی به سرپرستی کاترین مونرو از بیمارستان بریگ‌هام و زنان در بوستون نتایج مطالعه خود را در مدیسن‌نت منتشر کرده‌اند. محققان نوشته‌اند که یافته‌های آن‌ها از علائم افسردگی به‌عنوان یکی از ویژگی‌های اولیه بیماری آلزایمر پیش‌بالینی حمایت می‌کند.
علائم عصبی و به‌ویژه افسردگی در بیماری آلزایمر رایج است، اما رابطه دقیق بین این دو تا به حال نامشخص بوده است. در مطالعه جدید، مونرو و همکارانش می‌زان علائم افسردگی را در ۱۵۴ نفر از شرکت‌کنندگان مطالعه مداوم مغز پیری هاروارد پیگیری کردند.
همه مشارکت‌کنندگان در زمان پیوستن به مطالعه از نظر شناختی سالم بودند و داده‌ها در بازه سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ گردآوری شد. این داده‌ها شامل نتایج اسکن پت از مغز هر بیمار یک‌بار در هر دو تا سه سال در طول کمتر از نه سال بود.
اسکن‌ها به جستجوی تجمع پلاک‌های پروتئین آمیلوئید در بافت‌های مغزی می‌پرداختند که نشان‌دهنده بیماری آلزایمر است. گروه مونرو گزارش داد که در افرادی که در ابتدا علائم افسردگی خفیف داشتند یا هیچ علائمی نداشتند، افزایش علائم افسردگی با تجمع اولیه آمیلوئید در نواحی مغز درگیر در کنترل عاطفی مرتبط بود.
محققان تأکید می‌کنند که این رابطه بین افسردگی و تجمع آمیلوئید، بدون توجه به اینکه مشکلات حافظه یا تفکر از قبل ظاهر شده باشد یا نه، برقرار است. داده‌های جدید از بین بردن برخی سردرگمی‌ها در مورد رابطه افسردگی و آلزایمر را پشتیبانی می‌کند.
به عبارت دیگر، افراد همیشه به دلیل مشکلات روانی ناشی از آلزایمر افسرده نمی‌شوند، بلکه افسردگی ممکن است با همان تجمع آمیلوئید در نواحی مرتبط با آلزایمر در ارتباط باشد. تیم مونرو معتقد است این یافته‌ها می‌تواند افسردگی را به‌عنوان یک نشانه بالقوه آلزایمر در افراد در معرض خطر شناسایی کند.
آن‌ها یادآور می‌شوند که تشخیص زودهنگام آلزایمر در عصری که دارو‌های جدید تایید شده می‌توانند به کاهش شدت بیماری کمک کنند، اهمیت بیش‌تری پیدا کرده است.