این آزمایش به نام، الگو‌های متیلاسیون دی‌ان‌ا را در سلول‌های سوآب دریافتی از گونه بررسی می‌کند و به عنوان یک ساعت اپی‌ژنتیک عمل می‌کند.
متیلاسیون دی‌ان‌ا یک نشانگر کلیدی اپی‌ژنتیک است که فعالیت ژن‌ها را بدون تغییر توالی پایه‌ای آن‌ها تعدیل می‌کند و با طول عمر مورد انتظار افراد مرتبط به نظر می‌رسد.
مطالعه‌ای بر اساس داده‌های برنامه مدت دانشگاه ادینبورگ که سبک زندگی، ژنتیک و سلامت بیش از ۱۵۰۰ اسکاتلندی متولد سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۶ را ردیابی کرده، پایه این یافته‌ها قرار گرفته است.
شرکت‌کنندگان هر سه سال یک‌بار از طریق نمونه‌برداری خونی تحت آزمایش متیلاسیون در بیش از ۴۵۰۰۰۰ ژنومی قرار گرفتند و نتایج با خروجی مقایسه شد.
دکتر ماکسیم شوخیرف، نویسنده اول مطالعه، بیان کرد مکان‌های متیلاسیون خاص که توسط ساعت ما شناسایی شده‌اند، پیوند‌های بالقوه بین ژن‌ها و فرآیند‌های مرگی را آشکار می‌سازند.
تحلیل‌ها نشان داد که برای هر افزایش یک انحراف استاندارد در امتیاز، خطر مرگ از هر علتی ۲۱ درصد افزایش می‌یابد و این آزمایش بر ساعت‌های نسل اول آموزشی بر پایه داده‌های خونی برتری دارد.
اگرچه آزمایش اپی‌ژنتیک مبتنی بر خون همچنان استاندارد طلایی محسوب می‌شود، اما نمونه سواب گونه ساده‌تر، غیرت‌هاجمی و برای بیماران راحت‌تر است.
شوخیرف افزود نتایج منعکس‌کننده نتایج آزمایش خونی است و یک سواب ساده گونه می‌تواند جانشینی ارزشمند برای مطالعه و ردیبی زیست‌شناسی پیری باشد.
محققان امیدوارند مطالعات آتی با استفاده از بتواند به شناسایی ارتباطات فرا‌تر از مرگ‌ومیر، نظیر دوره حیات سالم، عدم بیماری و ناتوانی‌های مزمن مرتبط با سن بپردازد.