برنامهسازی برای نوجوانان: چالشها و راهکارهای ساخت محتوا مؤثر

برنامهسازی برای نوجوانان چالشها و راهکارهای ساخت محتوا مؤثر, به گزارش غروب شهر، نوجوانان و تصویرهای آنها از ها متفاوت است و تعداد بسیاری از آنها این باور را دارند که به درستی از سوی خانواده و اطرافیان درک نمیشوند و نیازهای خود را از جامعه دریافت نمیکنند.

این وضعیت، ساخت برنامهای که صدای نوجوانان را شنیده و درد دل آنها را منتقل کند، را به یک آرزو دست نیافتنی تبدیل کرده است.با این حال، راهاندازی شبکهای مخصص نوجوانان گامی بود برای گوش دادن به صدای آنها و در میان برنامههای مختلف، برنامه سخن شما که امروز در شبکه امید پخش میشود، شانس موفقیت بیشتری داشته است.

رنامهسازی برای نوجوانان.نوجوانانه کم داریمدر حال حاضر در حوزه برنامههای تلویزیونی و محتوای رسانهای مخصص نوجوانان، خالی ól میبینیم.

اگرچه پس از تأسیس شبکه امید، برخی برنامهها برای این گروه سنی تولید شدهاند، اما از سال ۱۳۹۵ تا به امروز، تعداد این برنامهها بهطور واضح محدود مانده است. بسیاری از برنامهها اگرچه به نوجوانان متمرکز بودهاند، اما در شناختی و آموزشی به این گروه سنی، فضا خالی است.به عنوان مثال، برنامهای که بهطور کامل و عمیق به مسائل اجتماعی و شخصی نوجوانان بپردازد، کم میشود.

مههای مختلفی ساخته شدهاند، حداقل در شبکههای ۳ و ۲ از سال ۱۳۹۵، اما همچنان درمورد آثار و برنامههایی که به نوجوانان میپردازند، خالی ál وجود دارد.

ما نسبت به قبل، برنامههای شناختی کمتری در این حوزه ایجاد کردهایم؛ اگرچه من خود توانایی هشتادیها در شبکه ۳ را داشتم که سعی داشت با یک نگاه نو، والدین را درک بهتر فرزندان دهه هشتادی خود کند، اما تعداد چنین برنامههای کیفی کم مانده است.یک برنامه عمومی که به مسائل اجتماعی و شخصی میپردازد، باید حداقل یک بار به نوجوانان توجه ویژه داشته باشد.

که ما در این زمینه ضعیفی داریم.

حتی در خبرهایمان، اگر خبرهای جوانهای که معمولاً از فعالیتهای دیگران برای نوجوانان نقل میشوند را حذف کنیم، خبری مثل دندانگیری برای نوجوانان نداریم.بچّهها را بازی بدهیمیکی از بزرگترین نقصها در تولیدات رسانهای، استفاده نکردن از خود نوجوانان در فرایند تولید محتوا است. با توانایی شخصی من در برنامههایی مانند اقیانوس آرام و سخن شما، سعی کردم نوجوانان را مستقیماً در فرایند تهییهٔ محتوا درگیر کنم.

در این برنامهها، نوجوانان فرصت یافتند تا در محتوا و تصمیمگیریها شراکت داشته باشند. این کار در جشنوارههای šی یا فیلمریزی، موجب شده که نوجوانان آثار فوقالعادهای ایجاد کنند. بلا شک، در شبکه امید، فرصتی برای نوجوانان فراهم آمده تا خودشان برای همسنیهایش ساخت کنند.که آن است که کمتر از خود نوجوانان برای بهدست آوردن منافع در فرایند ساخت محتوا استفاده میشود.

با توانایی شخصی من، هم در اقیانوس آرام و هم در سخن شما، سهمی برای نوجوانان در نظر گرفتیم و آنها را در فرایند ساخت شامل شدیم. انواع جشنوارههای ی یا فیلمریزی که برگزار میشوند، نشان میدهد که نوجوانان همکاریهای خوبی داشته و آثار đáازی ساختهاند.

بلا شک، در امید، این اوقات بیشتر برای نوجوانان فراهم شده تا خودشان برای همسالینش Nội داشته باشند.از دیدگاه دیگر، وقتی بزرگترها میخواهند برای نوجوانان محتوا بسازند، فکر میکنند که نوجوانان نیاز دارند که بعد از آن، خودشان محتوا بسازند؛ اما در سخن شما، عکس این کار را کردیم به جای صرف بازدید از نیازهای نوجوانان، دغدغههایشان را تقویت کردیم—مثلاً در حوزه کتاب، موسیقی، و بازی.بیش از حد، آنچه ما به عنوان نیاز یک نسل در نظر میگیریم، با ré نگرانیهای آن نسل فاصله دارد.

در حال حاضر، برخی پروژههای تلویزیونی که به نام نوجوانان ساخته میشوند، در واقع برنامههای ریالیتی شو یا استعدادیابی هستند که واقعاً نوجوان-محور نیست و نیازی از آنها برآورده نمیسازد.توانایی راههای تعامل نوینچطور میتوانیم نوجوانان را بهطور بیشتر در برنامهها و محتواها یم؟ در برنامهسازی برای نوجوانان، دو نکته اساسی باید در نظر گیریماول، باید تعامل بیشتر با نوجوان داشته باشیم.

تجارب نشان دادهاند که برای برقراری ارتباط با نوجوانان، برنامهها باید طوری طراحی شوند که هم در تلویزیون پخش شوند و هم در فضای مجازی حضور داشته باشند.

به عنوان مثال، در برنامه اقیانوس آرام، ونیه پخش، در فضای مجازی نیز فعالیتها و رویدادهایی برگزار کردیم؛ این نوع تعامل، باعث میشود نوجوانان أکثر ارتباط داشته باشند.اگر ما فقط یک برنامه تلویزیونی بسازیم و ابزارهای ارتباطی را فقط به پیامکهای سنتی محدود کنیم، حتماً نتیجهی مورد انتظار را نخواهیم دید.

نوجوانان باید بتوانند از ابزارهای نوین ارتباطی در فضاهای مجازی استفاده کنند، של، و سپس بخواهند برنامه را بهطور کامل دنبال کنند؛ یا اینکه یک جای برنامه را ببینند، در فضای مجازی پیوستن کنند و افزونهای داشته باشند؛ این مجموع میتواند تاثیر یک برنامه تلویزیونی را برای مخاطب موفق سازد.دوم، نوجوانان باید بتوانند خود را در برنامه ببینند.

نوجوانان دیدگاه و ادبیات خاص خود را دارند و باید احساس کنند که برنامه به دغدغههایشان توجه دارد. به همین دلیل، در برنامههای سخن شما، ساعت صفر، هشتادیها، و اقیانوس آرام، تیمهای سرپرست از خود نوجوانان راهاندازی شد تا به سلیقه و این تمایلات آنها نزدیک شویم.شما اشاره کردید به نوشته زیستبوم حوزه نوجوان.

این مفهوم چه معنایی دارد و چرا برای نوجوانان اهمیت دارد؟زیستبوم حوزه نوجوان به معنای ایجاد یک فضاء فرهنگی و اجتماعی است که در آن تمام مؤلفههای مختلف — از برنامهسازی تا نهادهایحمایتی — بهطور همزمان به نیازها و نگرانیهای نوجوانان پرداخته و به صورت منسجم عمل کنند. از دید من، ما در این زمینه هنوز مشکل داریم.

حتی در فعالیتهای که برای نوجوانان انجام میشود، تا به امروز یک زیستبوم واحد و کارآمد برای حمایت و راهنمایی نوجوانان شکل نگرفته است.به عنوان مثال، با وجود اینکه سازمان تبلیغات اسلامی و دیگر مؤسستها در حوزههای مختلف برای نوجوانان تلاش میکنند، هیچکدام تا به امروز موفق نشدهاند یک زیستبوم کامل و جامع را بسازند.

اگر این زیستبوم شکل بگیرد، میتوانیم تمام ظرفیتها را بهطور مؤثر در خدمه نوجوانان قرار دهیم.باید زیست بوم حوزه نوجوان را فعال کنیمبه نظر شما این زیستبوم چه نقشی در پیشبرد اهداف برنامهسازی برای نوجوانان دارد؟حدود سه سال پیش، یک گروه در سازمان تبلیغات اسلامی تحقیقی عمیق در ón به این موضوع انجام داد که برنامهسازی برای نوجوانان چگونه باید باشد.

این تحقیق، یک محصول ارزشمند است که میتواند در اختیار برنامهسازان نوجوانان قرار گیرد و é بر آن، یک منیفست داشته و آن را جلو ببرند. میدانم که سازمان تبلیغات اسلامی بر نیاز نسل نوجوان و مسائل حوزه نوجوان متمرکز است.فعالیتهای شó نیز در حوزه شناختی انجام دادهاند تا بزرگترها آگاهی بیشتری داشته باشند، و مفیدی بودند؛ اما به نظر من، ما هنوز مشکل زیستبوم حوزه نوجوان را داریم.

سؤال من به این من که ۲۴ سال است که دغدغهاش حوزه نوجوان است، این است که چرا این زیستبوم هنوز شکل نگرفته؟چرا اگر سازمان تبلیغات اسلامی در حوزه کودک و نوجوان یا در مکان دیگری مانند تشکلهای دانشآموزی برای این قشر مهم جامعه تلاش میکند، یک زیستبوم که میدان کار را تحت ô بگیرد و با بهرهگیری از ظرفیتهایی مانند -، شکل نگیرد؟ چون من احساس میکنم که به جز زیستبوم، قدمی برای پیشبرد مورد نوجوانان در جامعه بریده نمیشود.

اگر بتوانیم تمام ظرفیتهای چندساله را عملی کنیم — بهویژه تاکیدی که رهبرانقلاب از سال ۹۴ داشتند که برای نوجوانان فکر جدی شود — و با این-mê، یک زیستبوم بسازیم که تمام ظرفیتها در آن به کار روند، اتفاق مبارکی میافتد.اگر بتوانیم یک زیستبوم برای حوزه نوجوانان ایجاد کنیم، این کار میتواند تاثیر در بهبود برنامهسازی و رسیدگی به نیازهای نوجوانان داشته باشد.

انطلاقی از تأکیدات مقام معظم رهبری در سالهای قبل، باید برای نوجوانان بهطور جدی فکر کنیم و با همین رویکرد، یک زیستبوم بسازیم که تمام ظرفیتها در آن به کار روند. در چنین زیستبومی، نهادهای مختلف میتوانند بههمکار ب. تا نوجوانان در مسیر رشد و شکوفایی قرار بگیرند. این تنها راهی است که میتواند تحول واقعی در برنامهسازی برای نوجوانان ایجاد کند.