تحلیل تأثیر سریالهای خشن شبکه نمایش خانگی بر جامعه؛ ضرورت بازنگری در تولید محتوا

تحلیل تأثیر سریالهای خشن شبکه نمایش خانگی بر جامعه؛ ضرورت بازنگری در تولید محتوا, به گزارش غروب شهر، افزایش محتوای خشونتآمیز در سریالهای شبکه نمایش خانگی نگرانیهای جدی را در میان جامعهشناسان، روانشناسان و افکار عمومی به وجود آورده است.

این شبکه که پیش از این بستر انتشار آثار فرهنگی و خانوادگی بود، در سالهای اخیر به سمت ژانرهای جنایی، درامهای تیره و نمایش صریح خشونت سوق یافته است.\خشونت در سریالها از نمایش تا تقلید در واقعیترویداد قتل پزشک در خیابان فرشته تهران، که متهم آن تحت تأثیر سریال خون سرد عمل کرده بود، زنگ خطر را به صدا در آورد.

منتقدان معتقدند چنین روایتی با ایجاد همذاتپنداری با قاتل، خشونت را توجیه و به مثابه راهحلی برای مشکلات اخلاقی و اجتماعی معرفی میکند.\شواهد علمی و سابقه جهانیتحقیقات جامعهشناسان و روانشناسان اجتماعی نشان میدهد که تماشای مداوم صحنههای خشن منجر به حساسیتزدایی مخاطب میشود؛ یعنی فرد در مواجهه با خشونت واقعی عکسالعمل کمتری نشان میدهد.

سابقه سینمای جهانی نیز پر از مواردی است که فیلمهایی چون پرتقال کوکی، قاتلین بالفطره و جوکر پس از اکران، موجی از جرایم مشابه را در جامعه برانگیختند.\گسترش خشونت به تبلیغات و سریالهای داخلیاین پدیده تنها به سریالها محدود نمانده و به تبلیغات تجاری نیز راه یافته است. تبلیغ یک برند قهوه با بازی بهنام سپاس در فضای مافیا و کشتار، پیام دوگانهای را منتقل میکند هم فروش محصول و هم لسازی خشونت.

\نظر کارشناسان ضرورت نظارت و مجوزدهی تخصصیسیما فردوسی، روانشناس اجتماعی، تأکید میکند که هنرمند نباید هر آنچه در جامعه میگذرد را با شدت بیشتر بازتولید کند، چرا که مخاطب ایرانی سریال را نه تنها سرگرمی، بلکه منبع آموزش میداند.

او پیشنهاد میدهد که مجوز ساخت و پخش سریالها مشروط به نظر سازمان نظام روانشناسی شود تا روانشناسان در فرآیند تولید محتوا حضور یابند.

جامعهشناسان نیز هشدار میدهند که بازتولید خشونت در رسانهها، ابزارسازی خشونت برای دستیابی به اهداف، کاستن از سلیقه هنری و بروز اختلالات روانی درازمدت چون افسردگی، اضطراب و حس عدم امنیت را در پی دارد.\خلأ آثار خانوادگی و کمدی؛ نیاز جامعه به محتوای متعادلدر سالهای اخیر تولید سریالهای کمدی، طنز و خانوادگی به شدت کاهش یافته و جای خود را به آثار جنایی و خشن داده است.

در حالی که جامعه ایران در شرایط فعلی بیش از هر زمان دیگری به آثار بانشاط، عبرتآموز و تقویتکننده وحدت خانواده نیاز دارد.

تجربههای موفق تلویزیون در دهههای گذشته نشان داد که سریالهای پلیسی میتوانند با رویکرد بازدارندگی و تقویت بنیانهای قانونی، الگوهای مثبت ارائه دهند، نه ترویج اعتیاد، روابط نادرست و بیقانونی.\مسئولیت تولیدکنندگان و دستگاههای نظارتیقتلهای اخیر که الگوگیری مستقیم از سریالهای نمایش خانگی داشتهاند، نشان میدهد که عدم نظارت موثر بر محتوای تولیدی، جان شهروندان را به خطر انداخته است.

دستگاههای قضایی، انتظامی و نظارتی باید پاسخگوی این سوال باشند که چه مکانیزمی برای کنترل محتوایی وجود دارد که خشونت را به متن جامعه پمپاژ میکند. بازنگری در سیاستهای تولید، تقنین نمایش خشونت، و اولویتدهی به آثار خانوادگی و کمدی، گامهای ضروری برای حفظ سلامت روانی جامعه و امنیت اجتماعی است.\\\\\\\\\\\\\