به گزارش غروب شهر، در روز‌هایی که سریال طوبی مورد دقت مخاطبان قرار گرفته، یکی از ویژگی‌های بارز این اثر ترکیب بازیگران باتجربه و چهره‌های جوان است که با هم هم‌بازی کرده‌اند. این هم‌بازی در ابتدای داستان کمتر نمایان بود، اما با پیشروی روایات، تعامل بین بازیگران عمیق‌تر و یکدست‌تر شد.
محمدرضا هلال‌زاده، فارغ‌التحصیل هنر‌های نمایشی و بازیگر نقش ضیا در طوبی، از سال ۱۳۸۹ به طور حرفه‌ای در تئا‌تر فعالیت آغاز کرده است. او یکی از بازیگرانی بود که در این سریال حضور پررنگی داشت و مخاطبان اکنون او را با نام ضیا می‌شناسند. به اذعان اکثر بینندگان، ضیا و پریزاد یکی از زوج‌های دلنشین سریال بودند که سکانس‌های دو نفره‌شان به سرعت در فضای مجازی رواج یافت، هرچند مرگ شخصیت ضیا شوک بزرگی برای مخاطبان به همراه داشت.
در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی، هلال‌زاده درباره دلایل پذیرش نقش در طوبی بیان کرد حضور اساتید گران‌قدر همچون سعید سلطانی، علیرضا زرین‌دست و حامی حسینی اولین عامل جذب بود، زیرا همکاری با پیشکسوتان این عرصه برای من آزمونی ارزشمند است. پس از خواندن فیلمنامه و جذابیت روایت، تصمیم به همکاری گرفتم.
او در مورد چالش‌های نقش اظهار داشت چالش در مفهوم سخت بودن وجود نداشت، اما جذابیت خاصی در ایفای نقش در سنین مختلف وجود داشت که هر کدام تداوم حسی مخصوص به خود را می‌طلبد. عمیق‌ترین لحظه حسی برای من سکانس پایانی بود که لحظه مرگ را با تمام وجود تجربه می‌کردم؛ در آن لحظه تنها آرزوی ضیا دیدن پدر و بازتاب تمام خاطرات کودکی در چشمان اوست.
دلنشین‌ترین ویژگی ضیا بر نظر او این بود که در اوج غرور و قدرت، در برابر خانواده و به‌ویژه پدر سر خم می‌کرد، با جنگ و ظلم مخالف بود و بیش از همه عاشق بود، مخصوصا عاشق همسرش پریزاد.
در وصف هم‌بازی با پرویز فلاحی‌پور و خانم سزاوار، هلال‌زاده گفت آقای فلاحی‌پور انسانی شریف و بزرگوارند و همکاری با ایشان افتخار بود؛ حس‌های پدر و پسی که ازجانب ایشان منتقل می‌شد بی‌نظیر بود. خانم سزاوار نیز در درجۀ یک بازیگری هستند و ما برای خلق رابطه‌ای باورپذیر بر جزئیات نقش‌ها تبادل نظر می‌کردیم.
بازخورد مخاطبان از نظر او فوق‌العاده بود مردم واقعا لطف کردند، شخصیت ضیا را دوست داشتند و با انرژی و پیام‌های زیبا دلگرمی دادند. در شب پخش سکانس مرگ، حجم عظیم پیام‌ها و محتوای غمگین مخاطبان در شبکه‌های اجتماعی برایم بسیار دلنشین و آور بود.
در خصوص رابطه عاشقانه ضیا و پریزاد، او معتقد است اگر بازیگر با تمام عواطف و خالصانه جلوی دوربین باشد، قطعا دیده می‌شود. گفت‌وگو‌ها و هماهنگی‌های پیش از صحنه با خانم سزاوار پایه این بودن بود و خوشبختانه کلیپ‌های فرا‌وانی توسط مخاطبان در فضای مجازی ساخته شد.
هلال‌زاده فضای پشت صحنه را یکی از بهترین تجربیات حرفه‌ای خود توصیف کرد عوامل جلوی و پشت دوربین همه همدل بودند و مانند یک خانواده با هم رفتار می‌کردند؛ حس غریبه‌ای وجود نداشت و حضور سعید و عادل سلطانی تداوم این هم‌دلی را تضمین می‌کرد.
وقتی از او پرسیده شد که با سوابق تئا‌تر و سینما چرا چهره‌ی او برای مخاطب عام کمتر شناخته‌شده است، پاسخ داد من از ۱۳۸۹ به طور حرفه‌ای بر صحنه تئا‌تر می‌روم و همیشه تلاش کرده‌ام پرکار باشم، اما فیلمنامه و عوامل پروژه برایم اولویت اول بوده است. در نمایش‌های فرا‌وان و فیلم و سریال‌های مختلفی ایفای نقش کرده‌ام؛ بخش‌هایی پخش شده‌اند، اما تعدادی در صف اکران مانده یا به دلایل مختلف انتشارشان به تأخیر افتاده که امیدوارم در ماه‌های آینده مخاطب را یابند.