افزایش پوشش گیاهی شهری تا ۳۰ درصد میتواند بیش از یک میلیون جان را در برابر گرما نجات دهد, مطالعهای جامع در مقیاس جهانی نشان داده است که توسعه فضای سبز در شهرها نقش حیاتی در کاهش تلفات ناشی از گرما ایفا میکند. محققان دانشگاه موناش استرالیا با تحلیل دادههای بیست ساله، به نتایج شگفتانگیزی در مورد تأثیر مستقیم پوشش گیاهی بر سلامت عمومی رسیدهاند.
تحلیل دادههای ۱۱ هزار شهر در طول دو دهه این تحقیق که با استناد به بیانیه رسمی دانشگاه موناش انجام شده، بر روی بیش از ۱۱ هزار شهر در سراسر جهان متمرکز بوده است.
مناطق آسیای جنوبی، اروپای شرقی و آسیای شرقی بیشترین سهم را در کاهش مرگومیر ناشی از حرارت داشتند. رابطه مستقیم بین درصد پوشش گیاهی و کاهش دما محققان مدلسازی دقیقی را ارائه کردهاند که بر اساس آن، هر ۱۰ درصد افزایش در پوشش گیاهی، دمای فصل گرم را به میزان ۰.۰۸ درجه سانتیگراد کاهش میدهد.
این روند به صورت خطی ادامه دارد تا جایی که افزایش ۳۰ درصدی، دما را ۰.۱۹ درجه کاهش داده و پتانسیل جلوگیری از ۱.۱۶ میلیون مرگ را دارد که معادل ۳۶.۷ درصد از کل تلفات ناشی از گرما در دوره مطالعه است. مکانیزمهای خنکسازی طبیعی در بافت شهری فضای سبز شهری از طریق سه مکانیزم اصلی شامل سایهاندازی، فرآیند تبخیر و تعرق گیاهان و انحراف تابش خورشیدی، محیط شهر را خنک میکند.
این فرآیندهای طبیعی به طور مستقیم در کاهش جزیرههای حرارتی شهری و کاهش تعرض شهروندان به گرماهای شدید موثر هستند. مزایای فراتر از کنترل دما گوئو یومینگ، استاد دانشگاه موناش و سرپرست این مطالعه، تأکید کرده که مزایای فضای سبز تنها به خنکسازی محدود نمیشود.
ه گرما در حال حاضر سالانه حدود ۵۰۰ هزار نفر را به مرگ میرساند.
پیشبینیها نشان میدهد در صورت عدم کنترل گرمایش جهانی، تا پایان قرن جاری، تا ۱۶.۷ درصد از کل مرگومیر در منطقه جنوب شرقی آسیا ناشی از گرما خواهد بود. او حفظ و گسترش فضای سبز را استراتژی اساسی و عملی برای مقابله با این چالش اقلیمی معرفی کرده است.