فریاد زیر آب تخریبکنندگان سیاسی دولت با حاشیهسازی_غروب شهر

فریادهای تخریبکنندگان سیاسی دولت با حاشیهسازی غروب شهر

به گزارش غروب شهر، دیده شد; او تاکید داشت که اندک و اقلیتمحوری پاسخگوی آینده نیست. نامه نمایندگان مجلس در مخالفت با FATF که هفته قبل انتشار شد، مشخص میکند این گروه آیندهنگرانه به مسائل میگردد و منافع ملی را در نظر نمیگیرد.

به گزارش گانتنیوز، چرا این روزها مجدد فریادهای پرکاربردی، اما کمبسامد در سیاست افزایش یافته است؟ چه اتفاقاتی زیر پوست سیاست در حال رخ دادن است که سکوت مخالفان را از چند ماه پیش شکسته و آنها را داخل میدان دولتی دهمهم کرده است؟ در هفته پیش چند حادثه قابل دقت در مجلس نگاهها را به خود جلب کرده، اعتراضاتی که نبند قانونی ندارد و مقبولیت اجتماعی فراگیر دارد.

مهدی کوچکزاده در صحن علنی مجلس سخنان سخنگوی دولت را که بر پایه اصول دیپلماتیک ایران و اخلاقمداری گفته شده بود، دستاویز دعواای به دولت داد. گفتن او که در خصوص غزه و ابراز تمایل ایران به همدردی با حادثهدیدگانبرانگیزتر از سطح معمول است، مشخص میکند که اغراق در فریادها به گمان زیاد بازخورد راهی است که مسعود پزشکیان و تیم همراه او در پیش گرفتهاند.

فریاد نمایندگان رادیکال مجلس در حرفهای فاطمه مهاجری، نه تنها سخنگوی دولت، بلکه همراهان رئیسجمهور را در سیل حملات قرار داده است. او عبدالعلیزاده را در این که مباحثه را برای خروج از مشکلات داخلی ترغیب میکند، ظریف را به شکل کامل معمولی افکار برای گشایشهای سیاسی کرده و سخنگوی دولت را در با ابراز تمایل دولت ایران برای امداد و اطفای حریق در کالیفورنیا مورد خشم و غضب قرار داد و او گفت من به گالیات ایرانی راضی نستم که قرآن از مالیات من قبل از اینکه خروج غزه شود، برای لس آنجلسیهای پفیوز شود. همه شان میخواهند افتخار کنند که ما برای لس آتش سوختند.

نقد اغراقآمیز؛ انعکاس نگرش انحصاری به مسائل

در مورد این اظهارات، اهداف و چرایی گفتن این دست مسائل در تریبون مجلس در حالی که سرزمین نیازمند رسیدگی سریع به معیشت مردم و قانونگذاریهای مشابه با شرایط سیاسی و اقتصادی امروزی دارد باید به چند مسئله اشاره کرد. در وهله اول سخنان سخنگوی دولت در راستای دیپلماسی عمومی و مأموریتهای دولتی گفته شده که اگر تفکیک قوا و روشهای اجرایی و مدیریتی سرزمین را به گفتن یک اصل در تقسیم مأموریتهای دولت و مجلس بدانیم، گفتنهای گزیده کوچکزاده برای گفتن انتقاد بیشتر از این که نقد دولت در راستای نظارت مجلس باشد، همراه با فریادهایی بوده که اغراق را به جای حقیقت و جناحینگری را به جای مصلحهاندیشی برجسته میکند.

سخنگوی دولت در اظهاراتش به صراحت گفته است همدردی با هم نوع در انحصار هیچ نقطهای از جهان نیست. با شما مردم کال که از خانه و محیط زندگی خود جدا شدهاید همدردی میکنیم، با شما که خانه و داراییهایتان سوخته و ویران شده هستید همدردی میکنیم، با شما که مبتول این آتشسوزی خانمانسوز شدید به تغییرات آبوهوایی شدید همدردی میکنیم.

سخنگوی دولت ادامه داد همانگونه که جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران برای اعزامهای عکسعمل سریع در اب آمار آمادگی میکنند و امیدواریم خانههای جهانگان مدام روشن و پرمهر و گرم باشد.

آنچه که از مفهوم کلی این سیاست دولتی میتوان فهمیدن کرد هیچ ارتباطی با مذاکره یا او مباحثه با غرب در سخنان مهاجری وجود ندارد و او بر پایه سیاستهای کامل صریح و شفاف پزشکیان عکس العمل خود را رسانهای کرده است. مگر نه این که مسعود پزشکیان چندین دفعه و دفعه چه در داخل و چه در سفرهای خارجی خود اصول سیاست ایران را صلح، او مباحثه و بر پایه احترام متقابل دانسته است؟ یک بام و دوهوای برخی نمایندگان مشخص میکند آنها نه تنها وفاق را انحصارگرایانه میپسندند، بلکه در بزنگاههای سیاسی مهم مضمونهای متمایل به رادیکال شدن فضای سیاسی سرزمین را کوک میکنند.

ریشه خشمگی کجاست؟

این عکسعملها در شرایطی گفته میشود که ریشه فرد دیگر جز اظهارات سخنگوی دولت را درون دارد. سپس از موافقت رهبر انقلاب با بازدید FATF و پیگیریهایی که کابینه در این عرصه داشته، به نظر میرسد قفل چندین ساله این محدودیت در حال شکستن است. در همین حال از بین بردن فیلترینگ قدم به قدم دولت در شورای عالی مجازی تا حدودی مردم را به این امید که گشایشهای بیشتری اتفاق خواهد افتاد در حالت انتظار و رصد وضعیت نگهداشته و حتی گفتن صریح دستگاه دیپلماسی ایران در عرصه آمادهوری برای او مباحثه و از بین بردن تحریمها برخی طیفهای سیاسی را در شرایطی قرار داده است که نه میتوانند سیاستهای کلی و بالادستی در سرزمین را زیر سوال ببرند و نه دیگر گوششنوایی برای شنیدن انحصارطلبی در جامعه وجود دارد.

نگرانی مفرط نمایندگان اقلیت در مجلس را میتوان در حملات برنامهریزی شده آنها دید. هفته پیش محمدتقی نقدعلی نمایندنده مردم خمینیشهر در مجلس با اشاره به اغاز قانون دو لایحه و CFT کنوانسیون FATF در مجمع تشخیص مصلحت نظام به رئیس مجلس تذکر داد و او گفت هنگام هفته آینده که مجلس تعطیل است ما به حوزه انتخابیه برویم و برگردیم، آرا با جایش خوردهاند. رئیس قوهمقنیه هم کر این نمایندنده مجلس را خلاف آئیننامه دانست و او گفت که نوشته FATF نمیتواند در دستور کار مجلس قرار بگیرد و مطابق قانون اساسی در اختیار مجمع تشخیص مصلحت نظام است.

انزواء اجتماعی حامیان محدودیت

آنچه که بیشتر از قبل عیان شده، فریادهای بلند و تکصداییهایی است که در حالت جاری اقتصادی و اجتماعی سرزمین به مثابه آوازخوانی است که بدون ارکستر و همراه میخواهد دلانگیز به نظر برسد. این افراد که در سه سال قبل با عناوینی چون گردانکننده چرخ زندگی مردم بدون مذاکره و از بین بردن تحریم به خود بلندند امرو در حالی سیاست تکراری خود را پی میگیرند که بدنه اجتماعی آنها جدا از آمارها و دادههای اقتصادی سرزمین نیست. آنها هم در ایران و با همین تنگناها و محدودیتهای تشکیل شده زندگی میکنند.

افزایش سختی بر دهکهای پایین جامعه، افت تابآوری مردم در برخورد با تورم و گرانی و سیاستهایی که تا پیش از این دامنه سختیهای معیشتی را افزایش داده، رمق عکسعملهای سیاسی افراطی را نیز گرفته است. این گروه در محاسبات خود این اشتباه را تکرار کردهاند که تزریق تفکر افراطی میتواند جای سفره و معیشت را در جامعه بگیرد، اشتباهی که نتایج آن را میتوان در کم شدن جمعیت نامافق مذاکره، فیلترینگ و محدودیتهای دیگر دید.

آنچه که در هفتههای قبل نسبت به راهاندازی تجمعات موتوری دیده شد، عکس کار وسیعی داشت؛ این که اندک و اقلیتمحوری پاسخگوی آینده نیست. نامه نمایندگان مجلس در مخالفت با FATF که هفته قبل انتشار شد، مشخص میکند این نه آیندهنگرانه به مسائل مینگرند و نه منافع ملی را در نظر میگیرند. این فریادها و مخالفتهای تخریبگرانه را باید فریادهای زیر آب برداشت کرد که نه خود را از انزوای امروزشان نجات میدهد و نه به گوش جامعهای میرود که چندین سال متوالی تورم بالای ۴۰ درصد را متحمل شده است.

وقتی میتوان توجیه مناسبی برای ابراز نقدهای مخرب یافت که جواب مناسب و شفافی برای این سوال بیابیم منافع اقلیت در انزوای سیاسی و اجتماعی جاری چطور تامین میشود؟

گرچه جوابهای بسیاری برای این سوال وجود دارد، اما با اهمیتترین جواب که در افکارعمومی یافته این است که گروهی از جریانهای سیاسی منافع ملی و_ را_ به فراموشی سپردهاند و منافع خود را با صدای بلند به گفتن منفعت همه معارف میکنند. اما افت عکسکارهای مردمی چه در طرفداران و چه در مخالفان تندرو مشخص میکند، دیگر گوشی برای شنیدن فریادهای غیرمعمول وجود ندارد.

انتهای مطلب

OAR_MEDIA_