موزاییک تلسکوپ هابل از سحابی دورادوس ۳۰؛ پرترهای از کارخانه ستارهزایی در ابر ماژلانی

موزاییک تلسکوپ هابل از سحابی دورادوس ۳۰؛ پرترهای از کارخانه ستارهزایی در ابر ماژلانی, به گزارش غروب شهر، تلسکوپ فضایی هابل در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۱ یک پرتره سراسرنما از منظرهای عظیم از گاز و غبار ثبت کرد که در آن هزاران ستاره در حال تولد بودند.

این ناحیه پرستارهزایی که سحابی دورادوس ۳۰ یا رتیل نامیده میشود، در مرکز خود مشهورترین خوشه ستارگان پرجرم را در بر میگیرد.\سحابی دورادوس ۳۰؛ غول گازی در ابر ماژلانیدورادوس ۳۰ دارای عرضی حدود ۲۰۰ سال نوری و ارتفاعی حدود ۱۵۰ سال نوری است.

این سحابی در فاصله ۱۷۰ هزار سال نوری از زمین، در کهکشان کوچک و ماهوارهای ابر ماژلانی بزرگ که همسایه راه شیری است، قرار دارد.تصویر موزاییکی نشان میدهد که پرتوهای فرابنفش و مواد پرسرعت منتشرشده توسط ستارگان خوشه مرکزی، در حال بافتن یک بافت پیچیده از خلقت و نابودی هستند که منجر به فروپاشی ابرهای گاز و غبار در حال ظهور خواهد شد.

ساختارهای ستونی که محل رشد ستارگان نوپا محسوب میشوند، در لکه آبی در مرکز سمت چپ که با نام شناخته میشود، در حال شکلگیری هستند.\\رصدهای پیشین تلسکوپ هابل نشان داد که شامل چندین ستاره از پرجرمترین ستارههای شناختهشده جهان است که هر یک نزدیک به ۱۰۰ برابر جرم خورشید و حدود ۱۰ برابر داغتر از آن هستند.

این غولهای ستارهای همگی در حدود ۲ میلیون سال پیش و به صورت همزمان متولد شدهاند.ستارگان در حال تولید بادهای ستارهای شدیدی هستند که گاز و گرد و غبار را در اطراف پراکنده میکنند.

این بادها، گاز را از خوشه دور کرده و نواحی داخلی ابرهای گاز و غبار اطراف را فشرده میسازند (مادهای که در تصویر به رنگ صورتی دیده میشود).\جزئیات فنی عکس موزاییکی هابلاین عکس موزاییکی از ترکیب پنج عکس متداخل تشکیل شده که بین ژانویه ۱۹۹۴ و سپتامبر ۲۰۰۰ توسط دوربین میدان گسترده و دوربین سیارهای ۲ تلسکوپ هابل ثبت شدهاند. چندین فیلتر رنگی برای برجستهسازی جزئیات مهم در ستارگان و سحابی به کار رفتهاند.

مشاهدات تلسکوپ ۲.۲ متری MPG/ESO رصدخانه جنوبی اروپا که محل درخشش را ردیابی میکند نیز به این موزاییک افزوده شده است.\\\\در این تصویر، نقاط آبی نمایانگر ستارگان داغ هستند. رنگ مایل به سبز نشاندهنده گاز داغی است که توسط خوشه مرکزی ستارگان انرژی میگیرد. رنگ صورتی در لبههای درخشان ابرهای گاز و غبار در مواجهه، مرز خوشه را مشخص میکند که توسط باد و تشعشع بمباران میشود.

رنگهای قهوهای مایل به قرمز نیز نماینده سطوح سردتر ابرها هستند که تابش مستقیمی از خوشه مرکزی دریافت نمیکنند.