در این تصویر دو سیاهچاله در میان ستاره‌ها، گاز و غبار کیهانی قرار دارند. گرانش شدید این اجرام نور را از پشت خود به سمت مخاطب می‌تاباند و حلقه‌های انیشتین را شکل می‌دهد. با نزدیک‌تر شدن سیاهچاله‌ها به یکدیگر، این حلقه‌ها به صورت مارپیچی در می‌آیند و در نهایت به یک حلقه واحد می‌پیوندند.
امواج گرانشی نامرئی که در اثر ادغام سریع این اجرام عظیم تولید می‌شوند، باعث می‌شوند عکس مرئی هم در داخل و هم در خارج از حلقه‌های انیشتین، حتی پس از ادغام نهایی، دچار کد شود.
امواج گرانشی شناسایی‌شده توسط مرصد لایگو با نام، با ادغام دو سیاهچاله با جرم ۳۶ و ۳۱ برابر خورشید در فاصله ۱.۳ می‌لیارد سال نوری از زمین هم‌خوانی دارد.
سیاهچاله نهایی و منفرد حاصل از این ادغام، جرمی معادل ۶۳ برابر خورشید خواهد داشت و حدود ۳ برابر جرم خورشیدی در طول فرآیند به انرژی امواج گرانشی تبدیل شده است.