کارگردان سینما و تلویزیون ابراهیم حاتمی‌کیا در پی شهادت سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان، دلنوشته‌ای را منتشر کرد که در آن به وصف خصلات و جایگاه او پرداخته است.
حاتمی‌کیا در آغاز نوشته خود با عبارت انا لله و انا الیه راجعون تسلیت گفت و افزود سید این احوال دو‌گانه را چه کنم؟! مگر جامه‌ای جز رخت شهادت بر تو زیبنده می‌بود.
او با بیان شوق دیدار نصرالله نوشت کاش سید، مقابلت نشسته بودم و متن سوگنامه را با خودت تمرین می‌کردم. یقین هستم هر بار جمله‌ای در وصف تو می‌نوشتم، با آن گونه‌های سرخ و محجوب، می‌خندیدی و مرا خجالت‌زده می‌کردی.
این کارگردان مشهور تصریح کرد سید، جگرم سوخت. باورش سخت است که لبنان بدون تو را فکر کنم. و خاطره‌های خود از سفر‌های به لبنان را بازگو کرد چندین بار در لبنان به عشق دیدارت به انتظار نشستم و سهم دیدارت نصیبم نشد.
حاتمی‌کیا با اشاره به نقش خود در سینما بیان داشت ارابه فرعون را به بازی گرفته‌ام و فریاد می‌کشم صدا، دوربین، حرکت ولی عالم مجاز من کجا، عالم حقیقی تو و یارانت کجا. من مشغول قهرمان بازی مجاز بودم که خبر آمد سید حسن نصرالله رفت.
او تأکید کرد صدا و دوربین خاموش ولی حرکت تو تا بیت‌المقدس ادامه خواهد داشت. اکنون من مانده‌ام و چشمان گریان آسیه سلام‌الله که روبروی شکنجه فرعون برای دست‌کشیدن از حق چشم به راه است و او جز هم‌نشینی خدا چیزی نمی‌بیند.
در پایان دلنوشته حاتمی‌کیا آمده است سید، این قوم فرعونی به گواه تاریخ رفتنی‌اند ولی راه تو و مرام و نگاه مقاومت هم‌چنان ماندنی خواهد بود. من که حاضر نیستم عکس انگشت اشاره‌ات که به سمت اسرائیل نشانه می‌رفتی را، لحظه‌ای از نظرم پاک کنم و بر پیکر پاره‌پاره‌ات نظر کنم. سید زنده است. راه مقاومت زنده است.