[ad_1]
به گزارش غروب شهر
حس حیوان دوستی تهرانیها به جایی رسیده که پای روباه، گرگ و حتی شغال را به سطح پایتخت باز کرده؛ فارغ از این که این گروه حیوانات وحشی علاوه بر این که تهدیدی که برای جان انسان شناخته خواهد شد؛ زیاد تر روباههایی که زندگی خود را در شهر جستوجو میکنند “روباه قرمز” می باشند که بعد از سگهای ولگرد به گفتن ناقلی دیگر برای بیماریها برای میآیند.
امکان مشاهده روباههایی که اکنون پا به پای بشر، شهرنشینی میکنند؛ پیش از این در نیمههای شب و تنها در مناطق شرقی، حواشی شهر و نزدیک به باغها امکان پذیر می بود؛ در حالی که در شرایط جاری در مرکزیترین مناطق تهران از جمله بلوار کشاورز، پارک لاله یا میدان حر در ساعتهایی که فقط چند ساعت از تاریکی هوا میگذرد سر و کله این موجودات اهلی نشده اشکار میشود.
ساخت و ساز مسکن در زیستگاه روباهها
محمد کرمی رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات وحش حفاظت محیط زیست استان تهران با اشاره به تبدیل باغها و فضاهای سبز اطراف شهر به مسکن به خبرنگار محیط زیست خبرگزاری برنا میگوید: روباهها و دیگر حیوانات وحشی به محیط زندگی بشریت راه اشکار نکردهاند؛ بلکه این انسان است که به علت گسترش تهران یا محیط زندگی خود در مناطق حاشیه شهر و در زیستگاه حیوانات و عرصههای طبیعی ساکن شده است.
پیش از این که این حیوانات وحشی دوشادوش شهروندان در شهر قدم بزنند؛ معاون فنی و اجرای سازمان پسماند شهرداری کرج از معدوم شدن ۸۰ درصد سگهایی که جمعآوری میشود خبر داد و علت این قضیه را بیماری سگها خبرداد. اما این همه ماجرا نبوده است؛ در سال ۱۳۹۸ گزارشهایی از کشتار این حیوانات انتشار شد که با تزریق اسید به دست ماموران شهرداری صورت گرفته می بود. این اخبار بعد از مدتی مورد قبول شورای شهر قرار گرفت.
رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات وحش حفاظت محیط زیست استان تهران با گفتن این که روباههای سطح شهر از پسماندهای مدیریت نشده تغذیه میکنند ادامه میدهد: علاوه بر این که سطل زبالههای مقر در شهر، ربات بوده و امکان پذیر پیش از ساعت ۸ الی ۹ شب جمع آوری نشوند و حیوان نیز تغذیه خود را این این ظرف تتامین کند؛ غذارسانیهای غیر کارشناسانه و غیر اصولی ساکنان منطقه نیز از دلایل مهم افزایش جمعیت این حیوانات به حساب می اید.
جای مناسبی برای جمع آوری روباهها وجود ندارد!
کرمی درمورد عادت حیوانات وحشی به غذارسانیهای اهالی منطقه تشریح میکند: غذارسانیها به جایی رسیده که این حیوانات وحشی از دست مردم غذا گرفته و اگرچه در شب، زیست میکنند، اما خود را به راحتی با این شرایط وفق داده و به این ترتیب حتی در روز هم دیده خواهد شد؛ در حالی که در ذات روباه، گریز از انسان وجود دارد. درمورد سگ و گربه هم این موارد صادق است؛ غذارسانی عامل جذابیت یک منطقه و مسبب جذب گونههای جانوری به منطقه میشود. از نظر دیگر در وضعیتی که امنیت و غذا برای حیوان وجود داشته باشد منطقی است که حیوان، محل را ترک نکند.
رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات وحش حفاظت محیط زیست استان تهران درمورد جمع آوری این گونه جانوری میگوید: اگرچه این جانوران شبزی به راحتی به تله نمیافتند، اما به محض این که خطری در کمین باشد و گزارشی مبنی بر انتقال بیماری از سوی این حیوانات انتشار شود؛ نسبت به زندهگیری این گونهها عمل خواهد شد. با این حال جایی برای جمع آوری این حیوانات وجود ندارد؛ قفس گزینه مناسبی نیست، سپردن به باغ وحشها عواقب به همراه دارد و رهاسازی در دیگر زیستگاهها نیز گزینه مناسبی به شمار نمیآید چرا که هر زیستگاه گونه مناسب خود را دارد و گوشتخواران نیز بر پایه ظرفیت و مواد غذایی حاضر در یک محل زیست میکنند. به عبارت دیگر در منطقهای که تعدادی روباه وجود دارد نمیتوان مجدد این روباهها را برد؛ این حرکت، دخالت در امر طبیعت است و مسائل زیست محیطی در پی خواهد داشت.
کرمی درمورد مجوز ساخت و ساز در زیستگاههای طبیعی شهر میگوید: محیط زیست تنها یک رای در تدوین مطرح جامع شهری دارد که به علت مسائل جمعیتی و گسترش شهر نوشته میشود؛ به عبارت دیگر حتی اگر به ورود مسکن انسان به زیستگاه حیوانات اعتراض شود رایهایی مبنی بر تهیه مسکن برای جلوگیری از مهاجرت یا جلوگیری از افزایش قیمت مسکن وجود دارند که از سوی وزارت راه و مسکن در برتری قرار دارد.
غذارسانی مردم به جمعیت حیوانات وحشی در شهر دامن میزند
رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات وحش حفاظت محیط زیست استان تهران با اشاره به مناطقی که بیشترین تعداد این گونههای جانوری را در خود جای دادهاند میگوید: این حیوانات در مناطقی که به عرصههای طبیعی نزدیکتر می باشند زیاد تر دیده خواهد شد. علاوه بر چند باغ در اطراف منطقه پونک که بر پایه مطرح جامع شهری تبدیل به مسکن شد؛ حاشیه شمالی، مناطق غربی و شرقی نیز میزبان این حیوانات می باشند. این حیوانات در مناطق شمیرانات یا قصر در غرب پایتخت نیز مشاهده شدند. غذارسانیهای مردمی از دلایل لانه گذاری این حیوانات در زیستگاههایی است که اکنون به انسان تعلق دارد. در غیر این صورت حیوان از موقعیت ناامنی که غذا در اختیار ندارد میرود.
کرمی با اشاره به ازمایش ها یکی از بازدیدها تشریح میکند: در یکی از بازدیدها که در یک باغ صورت میگرفت روباهی می بود که از دست صاحب باغ، مرغ تغذیه میکرد. صاحب باغ میاو گفت که هنگامی روباه را صدا میزنیم میآید و مرغ را به دندان میگیرد. صدا زدن روباه مصداقی از شرطی شدن حیوان است. معضل بعدی تعداد روباهها است که ۷ عدد نیز میرسند. نمیتوان انتظار داشت این ۷ روباه را به ۱۰ کیلومتر دورتری منتقل کرد که انجا نیز عرصه طبیعی جریان دارد. از همین رو با اهمیت ترین راه حل عدم غذارسانی به این حیوانات است.
رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات وحش حفاظت محیط زیست استان تهران با اشاره به مکانهایی که گمان لانه گذاری این حیوانات زیاد تر است ادامه میدهد: مکانهایی که گمان لانه گذاری این حیوانات را افزایش میدهد نیز از جمله دلایل ماندگاری این گونههای وحشی برداشت خواهد شد؛ به طور مثال اتاقکی که از قضا وابسته به یک وزارت خانه می بود نیز حفرهای داشت که شرایط را برای ورود و خروج انواع حیوانات مهیا میکرد. اگرچه من برای دور کردن حیوان حاضر در لانه مذکور رفته بودم، اما تا وقتی که حفرهها باز بودند؛ حیوانات نیز نه تنها به جهت امنیت غذایی بلکه به منظور جایی برای زندگی و بقا میآمدند.
انتهای مطلب/
دسته بندی مطالب
غروب شهر
[ad_2]
منبع