یک مطالعه جدید نشان داد که ترکیب دو داروی آزمایشی ایمونوتراپی به همراه کیموتراپی استاندارد، میانگین بقای کلی بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته روده بزرگ را به ۱۹.۷ ماه افزایش داده است، در حالی که بیمارانی که تنها داروی رگورافنیب را دریافت کرده بودند، میانگین بقای ۹.۵ ماهه داشتند.
دکتر زیو واینبرگ، نویسنده اول این پژوهش از مرکز سرطان دانشگاه کالیفرنیا، بیان کرد این نتایج راه را برای کاوش بیشتر در این رویکرد درمانی امیدوارکننده هموار میکند.
دو داروی آزمایشی مورد استفاده در این مطالعه، اترومادنانت و زیمبرلیماب نام دارند که سیستم ایمنی را برای هدف قرار دادن و نابودی سلولهای سرطانی فعال میسازند.
به گزارش انجمن سرطان آمریکا، سرطان کولورکتال سومین عامل مرگومیر ناشی از سرطان در مردان و چهارمین عامل در زنان محسوب میشود. تشخیص زودهنگام در کنترل هر نوع سرطانی کلیدی است، زیرا سرطانهای فرورفته درمان بسیار سختتری دارند.
این کارآزمایی کلینیکی شامل ۱۱۲ بیمار مبتلا به سرطان کولورکتال متاستاتیک بود که پیش از این تحت کیموتراپیهای حاوی اگزالیپلاتین و ایرینوتکان قرار گرفته بودند. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه تقسیم شدند ۷۵ نفر درمان ترکیبی EZFB (اترومادنانت/زیمبرلیماب به همراه پلاس بواسیزوماب) را دریافت کردند و ۳۷ نفر تنها رگورافنیب را به عنوان درمان استاندارد گرفتند.
مطابق تحقیقات مرکز سرطان انگلستان، رگورافنیب یک مسدودکننده رشد تومور است که با قطع سیگنالهای مورد نیاز برای تکثیر سلولهای سرطانی و جلوگیری از شکلگیری رگهای خونی جدید در تومور عمل میکند.
نتایج نشان داد که درمان ترکیبی تقریبا زمان بقای کلی را در مقایسه با رگورافنیب به تنهایی دو برابر کرده است. بقای بدون پیشرفت بیماری در گروه درمان ترکیبی ۶.۲ ماه برآورد شد، در حالی که این عدد برای گروه رگورافنیب ۲.۱ ماه بود.
علاوه بر این، تومورها در ۱۷.۳ درصد از بیماران دریافتکننده درمان ترکیبی به طور جزئی یا کامل کوچک شدند، در حالی که این نرخ در گروه رگورافنیب تنها ۲.۷ درصد بود. محققان تأکید کردند که پروفایل ایمنی این روش ترکیبی قابل قبول است و عوارض جانبی آن تقریبا مشابه عوارض کیموتراپی استاندارد بوده است.