در میان تعداد زیادی از وسایل نقلیه و سیستم‌های تسلیحاتی که در ارتش‌های سراسر جهان به کار می‌روند، تانک‌ها به طور کلی قوی‌ترین‌هستند. این خودروی‌های زرهی در اصل توپخانه‌های بزرگی هستند که بر روی یک شاسی تسخیر‌ناپذیر نصب شده‌اند و می‌توانند تقریبا در هر زمینی حرکت کنند. اگرچه تانک‌ها سلاح‌های دیگر نیز دارند، اما بر طبق معمول برجک‌های مهم قوی‌ترین و حیاتی‌ترین قطعه این زره‌پوش‌ها محسوب می‌شوند.
با توجه به اینکه تانک‌ها با زره‌های ضخیم‌تر، نیرومند‌تر و سیستم‌های حفاظت فعال و غیر‌فعال جدید دائما در حال توسعه هستند، این سلاح‌ها نیز برای حفظ کارآیی خود نیازمند ارتقا هستند. بیش‌تر این امر به معنای افزایش قدرت ویرانگری با مجهز کردن به سلاح‌های پرقدرت است که قادر به نفوذ در بهترین نوع زره‌ها باشند. در برخی موارد سازندگان حتی عناصر دفاعی و سرعت را فدای تمرکز کامل بر قابلیت‌های تهاجمی می‌کنند. اگرچه قضاوت دقیق درباره قدرت هر تانک دشوار است، چون نیرو‌های نظامی مشخصات دقیق زره‌پوش‌های خود را محرمانه نگه می‌دارند، اما اطلاعات در دسترس عموم می‌تواند ایده خوبی از می‌زان تسلیح هر تانک بدهد. در ادامه این گزارش شما را با ده تانکی آشنا می‌کنیم که به عنوان مجهزترین و ترسناک‌ترین تانک‌های تاریخ شناخته می‌شوند.
تایپ ۹۹ (چین)
تانک تایپ ۹۹ یک تانک جنگی مهم ساخت چین است که نام‌های مختلفی دارد، از جمله نام رسمی این تانک که به عنوان جایگزینی برای تانک‌های قبلی نوع ۸۸ توسعه یافته، اکنون در کنار تانک کوچک‌تر و کم‌قدرت‌تر تایپ ۹۶، بخش قابل توجه‌ی از لشکر‌های زرهی ارتش چین را تشکیل می‌دهد. اکنون بیش از ۱۰۰۰ دستگاه تانک نوع ۹۹ در خدمت ارتش چین است و هیچ نشانه‌ای از کند شدن تولید آن در آینده نزدیک دیده نمی‌شود، در حالی که چین گسترش ارتش خود را ادامه می‌دهد. بیش از دو دهه از عمر آن می‌گذرد و در این مدت تانک تایپ ۹۹ شاهد چندین بازبینی و ارتقای اساسی بوده است.
اگرچه بیش‌تر فناوری اولیه این تانک بر پایه تانک بود، اما اکنون می‌تواند با تانک‌های توسعه‌یافته توسط دیگر کشور‌ها از جمله آمریکایی، چلنجر ۲ بریتانیایی و روسی رقابت کند. این تانک با وزن بیش از ۵۰ تن، یکی از سنگین‌ترین تانک‌های جنگی مدرن است که تا به امروز در خدمت بوده است. سلاح اصلی این تانک یک توپ بدون خان ۱۲۵ می‌لی‌متری است که با سیستم تثبیت‌کننده دو محوره و گلوله‌گذار خودکار تکمیل شده است. با قابلیت شلیک تا هشت گلوله در دقیقه و پرتاب موشک‌های ضد‌تانک، گلوله‌های دارتی بلند با قدرت نفوذ در زره و مهمات با قدرت انفجاری بالا، این تانک چینی قدرت شلیک زیادی دارد. این خودروی زرهی برای نبرد‌های نزدیک‌تر نیز از دو مسلسل برخوردار است.
چلنجر ۲ (بریتانیا)
تانک چلنجر ۲ که بر پایه چلنجر ۱ ساخته شده، یک تانک رزمی مهم نسل سوم بریتانیایی است. تولید این تانک در آغاز دهه ۱۹۹۰ آغاز شد و اولین واحد در سال ۱۹۹۴ قبل از ورود رسمی به خدمت در سال ۱۹۹۸ به ارتش بریتانیا تحویل داده شد. از آن زمان تانک چلنجر ۲ تانک منتخب ارتش بریتانیا در نبرد‌های سراسر جهان، در عملیات در مناطقی همانند عراق، افغانستان و کوزوو بوده است. چلنجر ۲ اگرچه سرعت زیادی ندارد، اما تقریبا به طور کامل بر این تمرکز دارد که بتواند در برابر آتش دشمن مقاومت کرده و در سریع‌ترین زمان ممکن صدمه‌های کشنده‌ای به دشمن وارد کند. در دست نیرو‌های بریتانیا، این تانک نیرویی بوده است که می‌توان روی آن حساب کرد و تنها تانک‌های چلنجر ۲ که در طول تاریخ خود تحت آتش دشمن از بین رفته‌اند، در طول جنگ جاری در اوکراین بوده است.
این موضوع نشان می‌دهد که این تانک چقدر می‌تواند قوی و کشنده باشد. این قدرت مرگبار عمدتا از توپ ۱۲۰ می‌لی‌متری چلنجر ناشی می‌شود که به عنوان سلاح اصلی تانک عمل می‌کند و می‌تواند گلوله‌های مختلفی را شلیک کند. این گلوله‌ها شامل گلوله با قدرت انفجاری بالای، پرتابه ضد‌زره با کفشک جدا شدنی (APFSDS) و گلوله‌های دودزای فسفر سفید است. برای افزودن حمایت آتش اضافی در فاصله نزدیک، این زره‌پوش به دو مسلسل ۷.۶۲ می‌لی‌متری نیز مجهز شده است.
بلیک پنتیر (کره جنوبی)
بلیک پنتیر یک تانک جنگی مهم نسبتا مدرن است. برخلاف تانک‌های غول‌پیکر قابل اعتمادی همانند، ۲ و ۲، این تانک کره‌ای تنها در دهه گذشته در خدمت درآمده و تجربه نسبتا کمی در نبرد‌های واقعی دارد. اما این موضوع نمی‌تواند از قدرت این زره‌پوش ساخت کره جنوبی که برای پشتیبانی از دفاع از سرزمین در برابر حملات احتمالی همسایه خود در شمال طراحی شده، بکاهد. این فلسفه طراحی خاصی را برای بلیک پنتیر الزامی کرده است. این تانک به طوری ساخته شده که سریع و قوی باشد تا بتواند به سرعت در می‌دان نبرد مستقر شده و به اهداف خود شلیک کند. این رویکرد ضربه و فرار در یک محیط پرسرعت و بی‌آرامش همانند منطقه غیر‌نظامی پرتنش در مرز بین کره شمالی و جنوبی، بسیار حیاتی است.
برای اینکه بتواند این نوع تاکتیک‌ها را انجام دهد، بلیک پنتیر دارای یک سیستم یکپارچه هدف‌یابی و یک سیستم کنترل آتش پیشرفته است. این تکنولوژی‌ها به تانک اجازه می‌دهد تا به سرعت دشمنان را شناسایی و روی آن‌ها قفل کند. سلاح اصلی این تانک یک توپ ۱۲۰ می‌لی‌متری /۵۵ است که توسط شرکت هیوندای ساخته شده و می‌تواند تا ۱۰ گلوله در هر دقیقه تا حداکثر ۴۰ گلوله شلیک کند. تانک کره‌ای این گلوله‌ها با سرعت بسیار بالا شلیک می‌کند و می‌تواند به یک هدف کوچک ۳۰ سانتیمتری در بردی تا ۱ کیلوم‌تر اصابت دهد. تسلیحات ثانویه این تانک شامل یک مسلسل سنگین ۱۲.۷۹۹ و یک مسلسل ۷.۶۲۵۱ است.
لئوپارد ۲ (آلمان)
تانک لئوپارد ۲ به عنوان یک تانک مهم جنگی، یکی از موفق‌ترین تانک‌های عصر مدرن است و ثابت کرده که کارایی مناسبی در می‌دان نبرد دارند. این تانک نسل سوم که رقیب مستقیم تانک‌هایی همانند چلنجر ۲ و است، به عنوان ستون فقرات ارتش آلمان عمل می‌کند. فرآیند طراحی این تانک در دهه ۱۹۷۰ آغاز شده و در سال ۱۹۷۹ و درست در می‌انه جنگ سرد در خدمت درآمد. از آن زمان، این تانک روزآمد‌سازی‌ها و بازنگری‌های بسیاری را پشت سر گذاشته و هزاران دستگاه از آن تولید شده که تعداد زیادی از آن به کشور‌های سراسر جهان صادر شده است. جدید‌ترین نوع این تانک نسخه ۲ است، یک هیولای ۳۰ میلیون دلاری که می‌توان گفت گران‌ترین تانک حاضر در بازار است.
همانند سلف‌های خود، هدف این بوده که لئوپارد ۲ یک تانک برتر و پر از تکنولوژی و ویژگی‌های موثر باشد. نسخه مهم لئوپارد ۲ برای خنثی کردن زره‌پوش‌های مستقر شده توسط نیرو‌های شوروی در عرصه قدرت توپ و مانور ساخته شده بود و این فلسفه طراحی تا امروز ادامه داشته است. سلاح اصلی لئوپارد ۲ یک توپ مهم ۱۲۰ می‌لی‌متری است. این توپ بدون خان به طور اختصاصی موثر است چون دارای یک سیستم تثبیت‌کننده منحصر به فرد است که باعث می‌شود تانک آلمانی بتواند در حالی که با سرعت‌های بالا حرکت می‌کند، شلیک نماید. همچنین این تانک به دو مسلسل ۷.۶۲ می‌لی‌متری مجهز است و گلوله‌های قوی و را شلیک می‌کند که می‌توانند تا ۷۵ سانتیم‌تر در زره نفوذ کنند.
پنتیر (آلمان)
پنتیر آلمانی در اصل یک نسخه اصلاح شده از تانک ۲ است که به یک توپ جدید مجهز شده است. این تانک مهم جنگی که توسط شرکت طراحی و تولید شده، تا به امروز در خدمت نبوده، اما به نمایش عمومی گذاشته شده و تست‌های خود را پشت سر گذاشته است. این تانک قرار است جانشین لئوپارد ۲ شده و یک تانک آینده‌نگرانه‌تر برای جنگ‌های مدرن در نظر گرفته شده است. هدف نهایی طراحان این زره‌پوش ساخت تانکی است که سیستم‌های رزمی پیشرفته را در خود جای داده، در برابر طیف وسیعی از تهدیدات در امان باشد و تهدید بزرگ‌تری را برای رقبا فراهم کند. این بدان معناست که پنتیر به انواع سیستم‌های دفاعی مجهز است که برای محافظت فعال‌تر جهت حفظ سبکی و چابکی تانک طراحی شده‌اند.
این تانک با بهره‌گیری از یک معماری کاملا دیجیتالی، پر از حسگر‌هایی است که به جای تکیه بر زره‌های ضخیم و سنگین، تهدیدات نزدیک را شناسایی کرده و اقدامات متقابل را به کار می‌گیرند. با این حال، تفاوت مهم بین پنتیر و دیگر خودروی‌های زرهی ناتو این است که دارای یک توپ ۱۳۰ می‌لی‌متری بدون خان /۵۲ است. این توپ در واقع عدولی از تانک‌های اروپایی است که معمولا از توپ‌های ۱۲۰ می‌لی‌متری بهره می‌برند. این سیستم که نامگذاری شده، برد موثر بسیار طویل‌تری دارد و توسط یک مسلسل کوآکسیال ۱۲.۷ می‌لی‌متری بزرگ، یک مسلسل ۷.۶۲ می‌لی‌متری و چهار پهپاد کوادکوپ‌تر پشتیبانی می‌شود.
(روسیه)
تا زمان معارفه تانک و آخر اتحاد جماهیر شوروی، لشکر‌های زرهی ارتش روسیه از زمان معارفه تانک در سال ۱۹۶۹ عمدتا از این زره‌پوش بهره می‌بردند. برای مقابله با چالش‌های جنگ مدرن و رقابت با نیرو‌های ناتو، کمپانی مامور ساخت جانشینی برای این تانک شد تا بتواند با چالش‌های نبرد مدرن سازگار شده و با نیرو‌های ناتو مقابله کند. این تانک در سال ۱۹۹۲ در خدمت نظامی فعال درآمد و از آن زمان تا به حال شاهد نبرد در طیف گسترده‌ای از عرصه‌های نبرد، از جمله آذربایجان و اوکراین بوده است. آزمایش‌های می‌دانی نشان داده که در برابر درگیری آسیب‌پذیر بوده، به خصوص در اوکراین که RPG و دیگر تسلیحات کوچک‌تر توانسته‌اند ده‌ها مورد از آن‌ها را نابود کنند.
با این حال، حتی با وجود این ضعف‌های دفاعی، زره‌پوش روسی قطعا می‌تواند ضربه‌ای ویرانگر به رقبا وارد کند. این تانک به یک توپ مهم ۱۲۵ می‌لی‌متری ۲ مجهز شده که مقداری بزرگ‌تر از توپ‌های مهم اکثر تانک‌های ناتو است. با پشتیبانی سیستم کنترل آتش ۱، این تانک روسی می‌تواند طیف وسیعی از گلوله‌ها همانند APFSDS، گلوله‌های با قدرت انفجاری بالا و موشک‌های ضد‌تانک را شلیک کند. همانند تعداد زیادی از تانک‌های مهم جنگی، تانک با سلاح‌های کوچک‌تر از جمله مسلسل سنگین ۱۲.۷ می‌لی‌متری و PKMT ۷.۶۲ می‌لی‌متری ارائه می‌شود. نسخه ارتقا یافته این تانک که برای اولین بار در سال ۲۰۲۰ در خدمت درآمد، است. این نسخه با یک توپ مهم پرقدرت به نام ۲ ارائه می‌شود که دقیق‌تر است و می‌تواند اهداف را در برد طولانی‌تری مورد اصابت قرار دهد.
چرچیل AVRE (بریتانیا)
بعد از ناکامی نیرو‌های متفقین در عملیات تهاجمی دیپ، که در آن تانک‌های آن‌ها توسط آتش دشمن و موانع ساحلی زمینگیر شدند، فرماند‌هان بریتانیایی نیاز به یک خودروی زرهی برای محافظت از مهندسان نظامی را تشخیص دادند. نتیجه این کار ساخت چندین ماشین زرهی مهندسی سلطنتی (AVRE) بود. این‌ها اساسا تانک‌هایی بودند که در اختیار تیم‌های مهندسی رزمی قرار داشتند و حفاظت لازم را در می‌دان جنگ فراهم می‌کردند تا آن‌ها بتوانند مأموریت‌های خود را انجام دهند. در میان این خودروی‌های زرهی مهندسی، به نظر زیاد شناخته‌شده‌ترین و یکی از اولین نمونه‌ها AVRE بود. بعد از بازنگری‌های متعدد، نسخه‌های جدید‌تر AVRE در عبور از زمین‌هایی که تانک‌های دیگر نمی‌توانستند از آن عبور کنند، بسیار کارآمد بودند.
همچنین این زره‌پوش برخی از ضخیم‌ترین و نیرومند‌ترین زره‌های افسانه‌ای‌ترین تانک‌های جنگ جهانی دوم را داشت، اما بسیار سنگین بود، به این معنی که فقط می‌توانست با سرعت کم حرکت کند. خوشبختانه نیازی به حرکت سریع نبوده و دارای یک توپ مهم بود که می‌توانست صدمه زیادی به دشمن وارد کند. توپ مهم – با نام رسمی – به علت توانایی‌اش درصدمه رساندن به یک منطقه گسترده تنها در یک شلیک به خاکروب‌دان معروف شده بود. خمپاره پرقدرت ۲۳۰ می‌لی‌متری این توپ یک ماده منفجره ۲۰ کیلوگرمی را شلیک می‌کرد که برای از بین بردن هر‌گونه مانع و فراهم کردن محلی برای عبور برای تانک‌های دیگر از منطقه برخورد، طراحی شده بود.
(بریتانیا)
در طول دهه ۱۹۴۰، رهبران ارتش بریتانیا فهمیدند که برای مبارزه با نیرو‌های رو به رشد اتحاد جماهیر شوروی به تانک‌های سنگین‌تر و قدرتمند‌تری نیاز است. بعد از معارفه در سال ۱۹۴۵، کار بر روی آنچه که در نهایت به تبدیل شد، آغاز گردید. این تانک تازه باید می‌توانست گلوله‌هایی را شلیک کند که بتواند تا ۱۵ سانتیم‌تر در یک صفحه زره فولادی با زاویه ۶۰ درجه از فاصله دست‌کم ۱۸۰۰ متری نفوذ کند. این تانک دارای یک توپ مهم به نام با کالیبر ۱۸۳ می‌لی‌متری بود. اگرچه یک شاسی اختصاصی نیز برای نصب این سلاح جدید ساخته شده بود، اما نیاز به تولید زیاد تانک‌ها باعث شد که آن را روی بدنه تانک‌های که در آن زمان در دسترس بود نیز نصب کنند.
که در سال ۱۹۵۵ معارفه شد، هیچ‌گاه از مرحله آزمایشی فرا‌تر نرفت، اما یکی از بزرگ‌ترین توپ‌هایی را داشت که تا به حال روی یک تانک نصب شده است. با وزن بیش از سه تن، توپ ۱۸۳ می‌لی‌متری گلوله‌های با قدرت انفجاری بسیار بالا، که به نام HESH نیز شناخته می‌شدند، را شلیک می‌کرد که ۶۵.۷ کیلوگرم وزن و تقریبا ۷۶ سانتیم‌تر طول داشتند. شلیک این‌گونه گلوله باعث ایجاد نیروی لگد ۸۶ تنی می‌شد. این اندازه و وزن مهمات به این معنی بود که فقط می‌توانست ۱۲ گلوله را حمل کند و قدرت بسیار زیاد توپش به این معنی بود که فقط در برد کوتاه دقیق بود. در نهایت، تنها دو سال بعد در سال ۱۹۵۷ این پروژه متوقف شد.
(روسیه)
تلاقی بین یک سیستم موشکی سنتی چندگانه و یک تانک با شنی مدام است. که در روسیه به عنوان یک سیستم شعله‌افکن سنگین شناخته می‌شود، در آغاز دهه ۱۹۸۰ در مرحله توسعه درآمد و در سال ۱۹۸۸ در خدمت درآمد. از آن زمان تا به حال، این زره‌پوش مرگبار در عرصه‌های گوناگون جنگی از جمله افغانستان، چچن و اخیرا اوکراین مورد بهره‌برداری قرار گرفته است. این تانک اساسا متشکل از یک شاسی است که به قدر کافی سنگین و قوی است تا از موشک‌انداز‌های مرگباری که بالای آن قرار می‌گیرند پشتیبانی کند. این پرتابگر‌ها به طور منحصر به فردی می‌توانند موشک‌های ترموباریک را شلیک کنند، سلاحی فوق‌العاده قوی که اثر ویرانگر آن ثابت شده است.
مواد منفجره ترموباریک با تشکیل خلأ و موج انفجاری که قادر است افراد را تبخیر کند و سازه‌ها را کاملا از بین ببرد، صدمه شدیدی می‌شوند. این سلاح‌ها با پراکندگی ابری از مواد قابل اشتعال عمل می‌کنند که می‌تواند قبل از انفجار دوم که ابر را مشتعل می‌کند، به منطقه وسیعی نفوذ کند. این سلاح به شدت تمام اکسیژن حاضر در اطراف را مصرف می‌کند و انفجاری را تشکیل می‌دهد که فقط با کلاهک‌های هسته‌ای قابل قیاس است. می‌تواند این راکت‌ها را تا برد ۹ کیلوم‌تری شلیک کند.
پانزر VIII موس (آلمان)
تعجب‌آور نیست که VIII یکی از نیرومند‌ترین توپ‌های نصب شده روی تانک‌هایی که تا به حال ساخته شده‌اند، داشته باشد. این خودروی زرهی خاص دارای نزدیک‌ترین به بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین تانک همه دوران نیز است. با وزن خیره‌کننده ۱۸۸ تن، به طور قابل توجه‌ی بزرگ‌تر از هر تانک دیگری است که تا به حال ساخته شده است. با این حال، VIII هیچ‌گاه در می‌دان نبرد به کار گرفته نشد. نازی‌ها تولید این تانک را تنها در سال ۱۹۴۴، چند ماه قبل از پایان جنگ جهانی دوم آغاز کردند، و سربازان روسی تنها دو نمونه تکمیل‌شده از آن را در جریان عملیات تهاجمی ترکیبی نیرو‌های شوروی و متفقین به آلمان به دست آوردند.
توپ برجسته VIII سلاح اصلی آن بود که با نام توپ ۱۲۸ می‌لی‌متری ۴۴ /۵۵ شناخته می‌شد. این سلاح نسخه اصلاح شده توپخانه ضد‌تانک ۱۲.۸ سانتیمتری ۴۴ بود و آنقدر قوی بود که هر وسیله نقلیه‌ای را که توسط دشمنان آلمان در می‌دان می‌شد، نابود کند. همچنین این تانک دارای یک توپ هاویتزر به شکل توپ ۷۵ می‌لی‌متری ۴۴ /۳۶.۵ و یک مسلسل ۷.۹۲ می‌لی‌متری بود.